เคยคิดว่า ตัวเองเก่งที่สามารถทำอะไรๆได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องพึ่งพาใคร

และนึกดูถูกคนที่ชอบพึ่งพาคนอื่น ไม่ขวนขวายด้วยตัวเอง

จนเพิ่งมาเข้าใจ เมื่อไม่นานมานี้ว่า สิ่งที่เราภาคภูมิใจมาตลอด

มัน คือ ความอวดดีของเราเอง ที่เราคิดว่ามันคือความเชื่อมั่นของเราเอง

และมันก็ไม่เคยทำให้คนรอบข้างรู้สึกชื่นชมกับสิ่งนั้นเลย

 

บางที ความเชื่อมั่นก็ไม่ได้เป็นสิ่งที่ถูกต้องสำหรับทุกคนเสมอไป

สิ่งที่เราคิดว่า ดีแล้ว อาจเป็นสิ่งที่แย่ที่สุดในสายตาคนอื่น

อาการไม่มั่นใจจึงกิดขึ้นกับตัวเราไปชั่วระยะหนึ่งเมื่อเข้าใจแล้ว

ส่องกระจกเห็นแล้วก็สบายใจขึ้น สมองปลอดโปร่ง

อารมณ์ดี บ้าบอได้เหมือนเดิม

555 ตรู